{"id":8283,"date":"2024-02-02T11:27:42","date_gmt":"2024-02-02T10:27:42","guid":{"rendered":"https:\/\/www.santevet.be\/articles\/duitse-herder"},"modified":"2026-05-13T17:49:45","modified_gmt":"2026-05-13T15:49:45","slug":"duitse-herder","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/race\/duitse-herder","title":{"rendered":"Duitse Herder"},"content":{"rendered":"<h2><span style=\"color: #559c7c;\"><strong>Belangrijkste informatie (TL;DR):<\/strong><\/span><\/h2>\n<ul>\n<li><span style=\"color: #559c7c;\">De Duitse Herder komt oorspronkelijk uit Duitsland, maar is inmiddels wereldwijd populair.<\/span><\/li>\n<li><span style=\"color: #559c7c;\">De vacht van dit ras heeft veel verzorging nodig.<\/span><\/li>\n<li><span style=\"color: #559c7c;\">Duitse Herdershonden kunnen lijden aan diverse gezondheidsaandoeningen, waaronder heup- en elleboogdysplasie.<\/span><\/li>\n<\/ul>\n<h2><strong>Waar komt de Duitse Herder vandaan? <\/strong><\/h2>\n<p>De Duitse Herder is een groot hondenras afkomstig uit <strong>Duitsland<\/strong>. Het ras ontstond uit<a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/race\/herdershonden-en-veedrijvers\"> <\/a><a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/race\/herdershonden-en-veedrijvers\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">kruisingen van verschillende herdershonden<\/a> uit Midden- en Zuid-Duitsland. De grondlegger van het ras is kapitein Max Frederic Emile Von Stephanitz. Inmiddels is het<a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/race\/herdershond\"> <\/a><a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/race\/herdershond\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">een van de bekendste herdershonden<\/a>.<\/p>\n<p>Het Duitse Herder-ras werd officieel erkend in <strong>1899<\/strong>. Daarna werd deze uitstekende werkhond door het Duitse <strong>leger<\/strong> ingezet als waakhond en om gasgeuren op te sporen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het dier onder andere gebruikt om gewonde soldaten op te sporen en hulp te bieden.<\/p>\n<p><strong>Goed om weten<\/strong>: de Duitse Herder behoort tot <strong>Groep 1 van de herders- en veedrijvershonden<\/strong> (met uitzondering van de Zwitserse Sennenhonden).<\/p>\n<h3><strong>Karakter en gedrag van de Duitse Herder<\/strong><\/h3>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.santevet.be\/wp-content\/uploads\/sites\/8\/2024\/02\/berger_allemand_2.jpg\" alt=\"Duitse herder in de natuur\" width=\"1000\" height=\"666\" data-contentful-id=\"4KcHi5Yu7n3ivtqBuVNsDC\" data-original-width=\"1000\" data-original-height=\"666\" \/><\/p>\n<p>De Duitse Herder is heel <strong>gehoorzaam<\/strong> en <strong>aanhankelijk<\/strong>. Hij heeft een krachtige, soepele pas en is van nature <strong>zorgzaam<\/strong> en <strong>beschermend<\/strong> tegenover kinderen, waardoor hij soms andere dieren aanvalt. Het is belangrijk dat hij al op jonge leeftijd leert <strong>omgaan met andere honden om hen goed te kunnen verdragen<\/strong>.<\/p>\n<p>De Duitse Herder is een hond die <strong>regelmatig kan blaffen<\/strong>. Dat komt door zijn <strong>sterk ontwikkelde waakinstinct<\/strong>, wat natuurlijk erg aanwezig is bij herdershonden. Dierenarts Barri J. Morrison schreef in 2025 het volgende over het karakter van Duitse Herders: &#8220;Maar met hun geschiedenis als herders en waakhonden kun je van je Duitse herder verwachten dat hij een loyale en alerte hond is. Ze staan \u200b\u200berom bekend zachtaardig te zijn in de omgang met hun gezin, maar kunnen terughoudend zijn tegenover vreemden.&#8221;<\/p>\n<h3><strong>Vaardigheden van de Duitse Herder<\/strong><\/h3>\n<p>De Duitse Herder is een <strong>veelzijdige hond<\/strong> die werkelijk alles kan! Hij wordt ingezet als politiehond, blindengeleidehond, hulphond voor mensen met een beperking, verdedigingshond en reddingshond bij lawines of aardbevingen. Dankzij zijn sterk ontwikkelde <strong>reukzin<\/strong> kan hij ook worden getraind om drugs of ziektes bij mensen op te sporen.<\/p>\n<p><strong>Goed om weten<\/strong>: Dit ras wekt bij veel mensen de interesse om <strong>zelf te gaan fokken<\/strong>. Als je een Duitse Herder wilt aanschaffen, kies dan bij voorkeur voor een fokker die honden met een offici&euml;le stamboom aanbiedt en die <strong>karaktertesten<\/strong> laat uitvoeren bij de ouderdieren.<\/p>\n<h2><strong>Wat is het ideale baasje voor een Duitse Herder?<\/strong><\/h2>\n<p>Bestaat er wel zoiets als een ideaal profiel? Na een degelijke opvoedingsfase past deze hond het best bij baasjes die actief zijn, want hij is bijzonder <strong>veelzijdig<\/strong>. De Duitse Herder is heel <strong>flexibel<\/strong> maar heeft een <strong>hechte band met zijn eigenaar<\/strong> nodig om zich echt goed te voelen.<\/p>\n<p>Een <strong>consequente maar rechtvaardige opvoeding en training<\/strong> helpt om zijn sterke en soms <strong>uitgesproken karakter in goede banen te leiden<\/strong>. Zoals veel honden kan hij bovendien slecht tegen langdurige <strong>eenzaamheid<\/strong>.<\/p>\n<h3><strong>Activiteiten om te ondernemen met een Duitse Herder<\/strong><\/h3>\n<p>Dit dier heeft zowel fysieke als mentale uitdaging nodig. Als zijn baasje op een <strong>appartement<\/strong> woont, moet hij <strong>meerdere keren per dag zorgen voor lange wandelingen<\/strong>.<\/p>\n<p>De Duitse Herder heeft <strong>veel beweging en uitdaging nodig<\/strong>: hondensporten zoals <strong>agility<\/strong>, <strong>canicross<\/strong>, ringsport, speurwerk of kuddewerk, maar ook wandelingen en balspelletjes. Wat hij het allerliefst doet? Zijn baasje gelukkig maken en samen werken.<\/p>\n<h3><strong>Wat zijn de nadelen van een Duitse Herder?<\/strong><\/h3>\n<p>Een Duitse Herder heeft helaas wat nadelen:<\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\" border=\"1\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 23.1043%;\">\n<p><strong>Nadeel<\/strong><\/p>\n<\/td>\n<td style=\"width: 76.8957%;\">\n<p><strong>Uitleg<\/strong><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td style=\"width: 23.1043%;\">\n<p>Veel beweging nodig<\/p>\n<\/td>\n<td style=\"width: 76.8957%;\">\n<p>Duitse Herders zijn actieve honden en hebben dagelijks veel beweging en mentale uitdaging nodig.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td style=\"width: 23.1043%;\">\n<p>Kan dominante trek hebben<\/p>\n<\/td>\n<td style=\"width: 76.8957%;\">\n<p>Zonder consequente training kunnen ze dominant gedrag of overbescherming ontwikkelen, vooral tegenover kinderen en andere dieren.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td style=\"width: 23.1043%;\">\n<p>Verhaart veel<\/p>\n<\/td>\n<td style=\"width: 76.8957%;\">\n<p>Ze verharen regelmatig, vooral tijdens de wisselperiode van vacht, wat veel borstelen en schoonmaken vereist.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td style=\"width: 23.1043%;\">\n<p>Kan gevoelig zijn<\/p>\n<\/td>\n<td style=\"width: 76.8957%;\">\n<p>Duitse Herders hebben vaak een sterke band met hun gezin, inclusief de kinderen, en kunnen angstig of stressgevoelig reageren bij scheiding of verandering. Training kan hierbij helpen.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td style=\"width: 23.1043%;\">\n<p>Gezondheidsproblemen<\/p>\n<\/td>\n<td style=\"width: 76.8957%;\">\n<p>Veelvoorkomende problemen zijn heupdysplasie, elleboogdysplasie en bepaalde erfelijke aandoeningen.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<h2><strong>Fysieke kenmerken van de Duitse Herder<\/strong><\/h2>\n<p>De Duitse Herder is een <strong>grote hond<\/strong> met een robuust, <strong>atletisch<\/strong> en uithoudingsgericht <strong>lichaam<\/strong>. Zijn <strong>bouw<\/strong> is harmonieus, met soms een iets aflopende ruglijn. Hij is ideaal voor fysieke inspanningen!<\/p>\n<p>Er wordt gezegd dat hij een <strong>lupo&iuml;de lichaamsbouw<\/strong> heeft, en dat komt door zijn bijnaam &ldquo;<strong>wolfshond<\/strong>&rdquo;.<\/p>\n<h3><strong>De vacht en kleur van de Duitse Herder: lang- of kortharig<\/strong><\/h3>\n<p>Zijn <strong>vacht<\/strong> is kort of lang en ligt dicht tegen het lichaam aan. De beharing is hard en heel dicht, met een dikke ondervacht.<\/p>\n<p>De meest voorkomende <strong>kleur<\/strong> is zwart met roodbruine, bruine of gele aftekeningen, soms tot lichtgrijs. Hij kan ook volledig zwart of zwart met grijs getint zijn.<\/p>\n<p><strong>Goed om weten<\/strong>: de <strong>langharige Duitse Herder<\/strong> wordt sinds 2011 officieel als rasvariant erkend.<\/p>\n<h3><strong>De kop van de Duitse Herdershond<\/strong><\/h3>\n<p>Zijn kop is lang met een uitgesproken snuit. De <strong>oren<\/strong> zijn middelgroot, breed aan de basis, rechtopstaand en puntig. De neus hoort zwart te zijn, en hij lijkt een <strong>zwart masker<\/strong> te dragen, net zoals een superheld!<\/p>\n<h2><strong>Hoe groot wordt en hoeveel weegt een Duitse Herder? Gemiddelde grootte en gewicht<\/strong><\/h2>\n<p>We praten hier over een <strong>grote hond<\/strong>! Duitse Herdershonden kunnen tot 65 cm hoog worden aan de schoft en weegt tussen de 22 en 40 kg.<\/p>\n<h3><strong>Hoe oud worden Duitse Herders? Hun gemiddelde leeftijd<\/strong><\/h3>\n<p>Duitse Herders worden <strong>gemiddeld 9 tot 13 jaar oud<\/strong>. Uiteraard kan dit vari&euml;ren afhankelijk van factoren zoals gezondheid, voeding, beweging en genetica. Sommige honden kunnen ouder worden dan 13 jaar, vooral als ze een goede verzorging krijgen en geen erfelijke gezondheidsproblemen hebben.<\/p>\n<h3><strong>Opvoeding van de Duitse Herder<\/strong><\/h3>\n<p>Deze hond staat bekend om zijn <strong>intelligentie, gehoorzaamheid en snelle leervermogen<\/strong>. De opvoeding van de Duitse Herder kan daarom al beginnen <strong>vanaf de leeftijd van twee maanden<\/strong>, met behulp van beloningen en positieve bekrachtiging.<\/p>\n<p>We raden aan om te beginnen met het aanleren van bevelen om te <strong>komen<\/strong> en wat betreft de <strong>zindelijkheid<\/strong>, om dan daarna verder te gaan met eenvoudige commando&rsquo;s zoals &ldquo;zit&rdquo;, &ldquo;lig&rdquo;, &ldquo;poot&rdquo; en andere basisinstructies.<\/p>\n<p>Het is ook aan te raden om hondenschool of opvoedingscursussen te overwegen bij Duitse Herdershonden. Die helpen je hond niet alleen om <strong>gepast en goed gedrag<\/strong> aan te leren, maar ook om te <strong>socialiseren<\/strong> met andere honden.<\/p>\n<h2><strong>Verzorging van de Duitse Herder<\/strong><\/h2>\n<p>Bij de verzorging van je Duitse Herder is vooral zijn vacht belangrijk. Daarnaast moet je je hond ook goede voeding geven.<\/p>\n<h3><strong>Hoe verzorg je de vacht van een Duitse Herder? <\/strong><\/h3>\n<p>De Duitse Herder is <strong>gemakkelijk te onderhouden<\/strong>. Twee keer per week borstelen is meestal voldoende. Tijdens de <strong>ruiperiode<\/strong>, in het voorjaar en najaar, verliest hij echter meer haar, en is <strong>dagelijks borstelen<\/strong> aanbevolen.<\/p>\n<p>Als je je Duitse Herder moet wassen, gebruik dan een <strong>speciale hondenshampoo<\/strong>. Reinigingsmiddelen of shampoos voor mensen zijn niet geschikt voor dieren.<\/p>\n<p><strong>Opgepast<\/strong>: de <strong>nagels<\/strong> van de Duitse Herder kunnen vrij snel groeien. Indien nodig kun je een afspraak maken bij de dierenarts om ze te laten <strong>knippen<\/strong>.<\/p>\n<p>We raden aan om <strong>de tanden van je hond te poetsen<\/strong> om <strong>tandsteen<\/strong> te voorkomen. Goed om te weten: <strong>gebitsreiniging wordt vergoed<\/strong> door de huisdierenverzekering van Sant&eacute;vet!<\/p>\n<h3><strong>Wat eet een Duitse Herder? <\/strong><\/h3>\n<p>Voor een goede gezondheid is het aan te raden om bij Duitse Herdershonden te kiezen voor <strong>hoogwaardige brokken<\/strong> in plaats van zelfbereide maaltijden. De voeding moet echter worden afgestemd op de leeftijd, gezondheidstoestand en fysieke activiteit van je hond. Vraag advies aan een dierenarts, want hij kan je helpen bij het kiezen van een <strong>geschikt gamma<\/strong> en het berekenen van de dagelijkse hoeveelheid. Als je liever zelf de maaltijden van je hond bereidt, kan een dierenarts gespecialiseerd in voeding je begeleiden bij het samenstellen van een uitgebalanceerd dieet.<\/p>\n<p>Tijdens de <strong>groeifase<\/strong> heeft je pup behoefte aan speciaal afgestemde voeding die zijn ontwikkeling ondersteunt. Het is belangrijk om een geschikt gamma te kiezen en niet te vaak van merk te wisselen om <strong>spijsverteringsproblemen<\/strong> te voorkomen. De maaltijden kunnen worden verdeeld over drie keer per dag tot de leeftijd van zes maanden, en daarna over twee keer per dag.<\/p>\n<p>Het is belangrijk om <strong>vaste tijdstippen<\/strong> aan te houden voor de maaltijden en om <strong>geen etensresten van tafel<\/strong> aan je volwassen Duitse Herder te geven. Ook is het essentieel om <strong>intensieve lichaamsbeweging<\/strong> vlak voor of na het eten te <strong>vermijden<\/strong>, om zo het risico op <strong>maagdilatatie-volvulus<\/strong> te verkleinen, want dit is een <strong>levensbedreigende<\/strong> aandoening. Als je merkt dat je hond <strong>na het eten herhaaldelijk probeert te braken<\/strong>, samen met symptomen zoals een opgezwollen en pijnlijke buik, onrust of ademhalingsproblemen, <strong>neem dan onmiddellijk contact op met een dierenarts<\/strong>.<\/p>\n<p>Ontdek de <strong>oorzaken van een maagkanteling bij honden<\/strong>.<\/p>\n<h2><strong>Ziekten van het Duitse Herder-ras<\/strong><\/h2>\n<p>De Duitse Herder heeft een goede levensverwachting en is over het algemeen geen bijzonder kwetsbare hond, maar hij kan wel bepaalde gezondheidsproblemen ontwikkelen.<\/p>\n<h3><strong>Aandoeningen aan botten en gewrichten: dysplasie, artrose<\/strong><\/h3>\n<p>Zoals bij veel grote hondenrassen komt <strong>heupdysplasie<\/strong> regelmatig voor bij de Duitse Herder. <strong>Coxo-femorale dysplasie<\/strong> is een misvorming van het heupgewricht. Het gaat om een <strong>erfelijke aandoening<\/strong> die al op jonge leeftijd opgespoord kan worden en snel kan verergeren. De diagnose wordt gesteld via een r&ouml;ntgenfoto onder lichte verdoving. De aandoening veroorzaakt stijfheid, mank lopen en een afwijkende gang. In ernstige gevallen kan een heupprothese worden geplaatst, maar meestal worden behandelingen opgestart om de pijn te verlichten en het dier te ondersteunen.<\/p>\n<p>Ook elleboogdysplasie heeft dezelfde erfelijke oorsprong en gevolgen, maar treft de voorpoten. Omdat dysplasie genetisch wordt overgedragen, laten veel fokkers hun ouderdieren testen om het risico op doorgeven te beperken.<\/p>\n<p><strong>Goed om weten<\/strong>: Sant&eacute;vet <strong>vergoedt de behandeling van coxo-femorale dysplasie<\/strong> bij honden. Het is de eerste en enige verzekeraar die deze dekking aanbiedt. Sluit daarom snel onze<a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/verzekering-ziekenfonds-hond\"> <\/a><a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/verzekering-ziekenfonds-hond\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">hondenverzekering<\/a> af!<\/p>\n<p>Wanneer ze ouder worden, kunnen Duitse Herders <strong>artrose<\/strong> ontwikkelen. Deze chronische aandoening tast de <strong>gewrichten<\/strong> aan, vooral de ellebogen, heupen en knie&euml;n, doordat <strong>het beschermende kraakbeen langzaam afbreekt<\/strong>. Verschillende factoren kunnen het ontstaan ervan bevorderen, zoals <strong>overgewicht<\/strong>, <strong>dysplasie<\/strong>, <strong>eerdere <\/strong><strong>botbreuken<\/strong> of gescheurde gewrichtsbanden. Typische symptomen zijn meer <strong>manken<\/strong> bij het opstaan, een <strong>stijve gang<\/strong>, moeite met traplopen of in de auto springen, minder zin om te bewegen en sneller vermoeid raken tijdens wandelingen. Ook spierafname, vooral in de achterpoot, is mogelijk. Hoewel <strong>artrose niet te genezen<\/strong> is, kunnen <strong>behandelingen<\/strong> zoals medicatie, voedingssupplementen en aangepaste voeding de voortgang vertragen en de pijn verlichten.<\/p>\n<h3><strong>Huidproblemen: allergie&euml;n<\/strong><\/h3>\n<p>De Duitse Herder<a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/artikels\/huidziekte-hond\"> <\/a><a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/artikels\/huidziekte-hond\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">kan ook huidproblemen ontwikkelen<\/a>, zoals <strong>atopische dermatitis<\/strong>, een aandoening die lijkt op eczeem bij mensen en veroorzaakt<a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/artikels\/anti-allergie-hond\"> <\/a><a href=\"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/artikels\/anti-allergie-hond\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">wordt door een allergische reactie<\/a>. Het is een chronische huidaandoening die <strong>hevige jeuk<\/strong> veroorzaakt. De ziekte ontstaat door een afwijking in de huidbarri&egrave;re, gecombineerd met een allergie voor omgevingsallergenen zoals huisstofmijt, stof of voeding. Honden met deze aandoening hebben vaak een verstoorde huidbarri&egrave;re, waardoor de <strong>huid droger en doorlaatbaarder<\/strong> is, en allergenen makkelijker binnendringen. <strong>Atopische dermatitis<\/strong> is niet besmettelijk en komt vrij vaak voor. Ze ontstaat meestal tussen de leeftijd van 6 maanden en 3 jaar, is <strong>blijvend aanwezig<\/strong> en kan verergeren afhankelijk van het seizoen.<\/p>\n<p>Daarbovenop kan de Duitse Herder ook last krijgen van <strong>voedselintolerantie<\/strong>, waardoor een speciaal dieet met licht verteerbare brokken nodig kan zijn. Voor advies hierover kun je het best contact opnemen met je dierenarts.<\/p>\n<h2><strong>Spijsverteringsziekten: perianale fistels<\/strong><\/h2>\n<p><strong>Perianale fistels<\/strong>, ook wel &ldquo;anale fistels&rdquo; genoemd, zijn een aandoening waarvoor de Duitse Herder aanleg heeft, al kunnen ook andere hondenrassen ermee te maken krijgen. De aandoening wordt gekenmerkt door het ontstaan van kleine openingen of &ldquo;gaatjes&rdquo; in de huid rond de anus, die kunnen <strong>ontsteken<\/strong> en hevige pijn en <strong>ontsteking<\/strong> veroorzaken.<\/p>\n<p>Symptomen die kunnen wijzen op perianale fistels zijn <strong>moeite met zitten<\/strong>, <strong>ongemak<\/strong> en <strong>pijn<\/strong>, <strong>lekkage van etterig vocht<\/strong>, een <strong>onaangename geur<\/strong> en gewichtsverlies. De aandoening wordt vaak veroorzaakt door een combinatie van factoren, waaronder genetische aanleg, <strong>immuunstoornissen<\/strong>, <strong>voedsel- of omgevingsallergie&euml;n<\/strong> en problemen met de anaalklieren. De behandeling van perianale fistels is vaak complex en vereist meestal een combinatie van medicatie en chirurgie.<\/p>\n<h3><strong>Neurologische aandoeningen: degeneratieve myelopathie bij de Duitse Herder<\/strong><\/h3>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.santevet.be\/wp-content\/uploads\/sites\/8\/2024\/02\/berger_allemand_3.jpg\" alt=\"Twee attente Duitse herders\" width=\"1000\" height=\"667\" data-contentful-id=\"7DNY2tvoheKpIabxHA0CoJ\" data-original-width=\"1000\" data-original-height=\"667\" \/><\/p>\n<p><strong>Degeneratieve myelopathie<\/strong> is een progressieve neurologische aandoening die vooral voorkomt bij grote hondenrassen, waaronder de Duitse Herder. Deze ziekte tast het <strong>ruggenmerg<\/strong> aan en veroorzaakt een geleidelijk verlies van co&ouml;rdinatie, spierkracht en gevoel in de achterpoten. De aandoening wordt veroorzaakt door het afsterven van zenuwcellen die de beweging van de achterpoten aansturen.<\/p>\n<p>De eerste tekenen van de ziekte kunnen bestaan uit <strong>zwakte<\/strong> of <strong>instabiliteit<\/strong> in de achterpoten, moeite met opstaan of lopen, een onhandige gang en vaak vallen. Naarmate de ziekte vordert, verergeren de symptomen, wat uiteindelijk kan leiden tot volledige verlamming van de achterpoten.<\/p>\n<p>Er bestaat helaas <strong>geen genezende behandeling<\/strong> voor degeneratieve myelopathie, want de ziekte is ongeneeslijk. De behandeling is gericht op het verlichten van de symptomen en het behouden van de levenskwaliteit van de hond.<\/p>\n<h3><strong>Kanker bij de Duitse Herder<\/strong><\/h3>\n<p>Helaas hebben Duitse Herders een <strong>verhoogd risico op bepaalde vormen van kanker<\/strong>, vergeleken met veel andere hondenrassen:<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Osteosarcoom<\/strong>: dit is een heel agressieve vorm van botkanker die vaak voorkomt in de ledematen van de hond. Veelvoorkomende symptomen zijn bv mank lopen, pijn en zwelling.<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Lymfoom<\/strong>: dit is een vorm van kanker die het lymfestelsel aantast, dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van afweercellen. Veelvoorkomende symptomen zijn gewichtsverlies, verminderde eetlust, vermoeidheid en gezwollen lymfeklieren.<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Melanoom<\/strong>: dit is een vorm van huidkanker die ook de slijmvliezen kan aantasten, zoals in de mond of rond de ogen. Veelvoorkomende tekenen van deze kwaadaardige tumor zijn gepigmenteerde tumoren op de huid of slijmvliezen. Er is meestal aanvullend onderzoek nodig om te bepalen of de kanker zich heeft verspreid naar andere delen van het lichaam.<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Hemangiosarcoom<\/strong>: dit zijn tumoren die ontstaan in de cellen die de bloedvaten bekleden, met name in de milt. Ze verspreiden zich snel, dringen bloedvaten binnen en tasten ze aan.<\/p>\n<p>De tekenen, symptomen en behandelingen verschillen per soort kanker. Daarom is het belangrijk om je Duitse Herder regelmatig door een dierenarts te laten controleren en om alle gedrag- of gezondheidsveranderingen meteen te melden.<\/p>\n<p>Met onze verzekering voor Duitse Herders kun je de gezondheidskosten van je hond zorgeloos beheren en tot 100% van de dierenartskosten terugbetaald krijgen, zowel bij een ongeval als bij ziekte.<\/p>\n<h2><strong>Preventieve zorg bij de Duitse Herder<\/strong><\/h2>\n<p>Het is verstandig om je Duitse Herder goed te verzorgen, zodat je diverse problemen kunt voorkomen.<\/p>\n<h3><strong>Vaccinatie<\/strong><\/h3>\n<p>Het <strong>vaccinatieschema<\/strong> wordt uitgevoerd door een dierenarts en beschermt de hond tegen verschillende ziekten.<\/p>\n<p>De &#8220;klassieke&#8221; vaccins worden aangeboden vanaf de leeftijd van 8 weken. Voor de basisvaccinatie zijn 2 tot 3 injecties nodig, gevolgd door een jaarlijkse herhalingsinenting tijdens de controle bij de dierenarts. Deze vaccins beschermen tegen meerdere ziekten:<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Parvovirose<\/strong>: dit is een veelvoorkomende virale ziekte bij pups. Ze is zeer besmettelijk en veroorzaakt hoge koorts, braken, bloederige <strong>diarree<\/strong> en is erg dodelijk;<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>De ziekte van Carr&eacute;<\/strong>: dit is een virale aandoening die het immuunsysteem aantast en leidt tot koorts, <strong>hoest<\/strong> en neurologische klachten;<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Rubarth-hepatitis<\/strong>: dit is ook een besmettelijke virale aandoening die de lever, de nieren en de bloedvaten aantast;<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Leptospirose<\/strong>: dit is een bacteri&euml;le ziekte die overdraagbaar is op mensen. Ze veroorzaakt nier- en leverfalen en is erg dodelijk;<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Hondsdolheid<\/strong>: dit is een zeer ernstige, maar zeldzame ziekte die overdraagbaar is op mensen. Vaccinatie is verplicht als je met je hond naar het <strong>buitenland<\/strong> wilt reizen.<\/p>\n<p>Er zijn ook andere vaccins beschikbaar die kunnen worden toegediend afhankelijk van de levensstijl van de hond:<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Kennelhoest<\/strong>: dit is een aandoening veroorzaakt door virussen en bacteri&euml;n. Ze is heel besmettelijk en komt vaak voor bij pups. De ziekte veroorzaakt hoesten en koorts<!-- [if !supportAnnotations]--><a href=\"#_msocom_1\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">[OV1]<\/a><!--[endif]-->&nbsp;;<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Leishmaniose<\/strong>: dit is een parasitaire ziekte die wordt overgedragen via de beet van een klein mugje. Deze aandoening is ernstig, moeilijk te behandelen en komt veel voor in het Middellandse Zeegebied. De symptomen zijn erg uiteenlopend en kunnen bestaan uit huidproblemen, vermagering en mank lopen;<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Piroplasmose<\/strong>: dit is een ziekte veroorzaakt door een parasiet die wordt overgedragen via een <strong>tekenbeet<\/strong>. Ze komt zeer vaak voor en veroorzaakt hoge koorts en nierfalen.<\/p>\n<h3><strong>Gebitsverzorging<\/strong><\/h3>\n<p>Om tand- en mondproblemen te voorkomen, is het belangrijk om al vanaf jonge leeftijd goede gewoonten aan te leren bij de Duitse Herder.<\/p>\n<p>We raden aan om je Duitse Herder van jongs af aan te laten wennen aan het <strong>tandenpoetsen<\/strong> met speciaal hondvriendelijk materiaal. Ook <strong>voeding van goede kwaliteit<\/strong> is essentieel om de vorming van tandsteen te voorkomen. Er zijn daarnaast speeltjes en snacks die speciaal zijn ontwikkeld om het gebit van je hond gezond te houden. Bij elk bezoek zal je <strong>dierenarts het gebit van je hond controleren<\/strong> en indien nodig voedingssupplementen of een gebitsreiniging aanraden.<\/p>\n<h2><strong>Sterilisatie<\/strong><\/h2>\n<p><strong>Sterilisatie<\/strong> van je Duitse Herder kan plaatsvinden vanaf de <strong>puberteit<\/strong>. Het is belangrijk om met je dierenarts te overleggen om te bepalen of je hond geschikt is voor de ingreep.<\/p>\n<p>Bij teefjes kunnen de <strong>eerste <\/strong><strong>loopsheden<\/strong> optreden tussen de leeftijd van 8 en 18 maanden. Sterilisatie kan v&oacute;&oacute;r of na de eerste loopsheid worden uitgevoerd, afhankelijk van het advies van je dierenarts. Deze ingreep voorkomt loopsheden, ongewenste nestjes en verkleint het risico op melkkliergezwellen en baarmoederinfecties.<\/p>\n<h3><strong>Castratie<\/strong><\/h3>\n<p>Bij reuen helpt <strong>castratie<\/strong> om seksueel gedrag, zoals agressie, weglopen en het afbakenen van territorium door te plassen, te verminderen of te voorkomen. Daarnaast helpt castreren om bepaalde aandoeningen te voorkomen, zoals prostaatproblemen en testikeltumoren.<\/p>\n<h3><strong>Antiparasitaire behandelingen<\/strong><\/h3>\n<p>Net als andere honden kan de Duitse Herder last krijgen van <strong>parasitaire infecties<\/strong>. Regelmatige behandeling is daarom nodig om deze aandoeningen te voorkomen:<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Externe antiparasitaire middelen<\/strong>: deze helpen om besmetting met <strong>vlooien, teken<\/strong> en muggen te voorkomen. Ze zijn verkrijgbaar in de vorm van tabletten of pipetjes.<\/p>\n<p><!-- [if !supportLists]-->\u25cf&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <!--[endif]--><strong>Interne antiparasitaire middelen<\/strong>: ook wel ontwormingsmiddelen genoemd, ze reinigen het lichaam van inwendige <strong>wormen<\/strong>.<\/p>\n<blockquote>\n<p><strong><em>Tip van Sant&eacute;vet<\/em><\/strong><strong>:<\/strong> Als er een baby of jong kind in huis is, kun je je hond vaker ontwormen. Overleg hierover met je dierenarts.<\/p>\n<\/blockquote>\n<h2><strong>Wat kost een Duitse Herder-pup bij een fokker?<\/strong><\/h2>\n<p>De aanschafprijs van een Duitse Herder-pup (reu of teef) <strong>ligt gemiddeld tussen de 800 en 1.500 euro<\/strong>, afhankelijk van de fokker.<\/p>\n<h3><strong>Duitse Herders pups te koop: waar op te letten?<\/strong><\/h3>\n<p>Let bij het kopen van een Duitse Herder-pup op de volgende factoren:<\/p>\n<ol>\n<li><strong>Goede fokker:<\/strong> kies bij voorkeur een fokker die aangesloten is bij een rasvereniging: dan is in veel gevallen onderzocht op erfelijke aandoeningen zoals heup\u2011 en elleboogdysplasie.<\/li>\n<li><strong>Gezondheid van ouders:<\/strong> Vraag of de ouderdieren onderzocht zijn (bijv. op gewrichtsproblemen) en let op papieren of uitslagen.<\/li>\n<li><strong>Temperament:<\/strong> Duitse Herders zijn actief, intelligent en hebben mentale &eacute;n fysieke uitdaging nodig. Kies een pup waarvan het karakter past bij jouw leefstijl, gezin, andere huisdieren, etc.<\/li>\n<\/ol>\n<h3><strong>Gemiddelde prijs van een Duitse Herder pup uit het asiel<\/strong><\/h3>\n<p>Asielen bepalen zelf de adoptiekosten op basis van ras, leeftijd en gemaakte kosten (chip, vaccinaties, verzorging, transport). Toch betaal je voor een Duitse Herder pup uit het asiel vaak redelijk weinig, denk aan maximaal 400 euro.<\/p>\n<p><strong>Bronnen:<\/strong><\/p>\n<ul>\n<li><a href=\"https:\/\/www.petmd.com\/dog\/breeds\/german-shepherd\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">https:\/\/www.petmd.com\/dog\/breeds\/german-shepherd<\/a><\/li>\n<li>https:\/\/www.licg.nl\/honden\/duitse-herder\/<\/li>\n<li>https:\/\/duitseherder.nl\/<\/li>\n<\/ul>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Belangrijkste informatie (TL;DR): De Duitse Herder komt oorspronkelijk uit Duitsland, maar is inmiddels wereldwijd populair. De vacht van dit ras heeft veel verzorging nodig. Duitse Herdershonden kunnen lijden aan diverse gezondheidsaandoeningen, waaronder heup- en elleboogdysplasie. Waar komt de Duitse Herder vandaan? De Duitse Herder is een groot hondenras afkomstig uit Duitsland. Het ras ontstond uit [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":10221,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[322],"tags":[261,12],"class_list":["post-8283","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-hond","tag-chien-de-berger","tag-race-de-chien"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8283","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8283"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8283\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11301,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8283\/revisions\/11301"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10221"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8283"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8283"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.santevet.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8283"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}