Hond en kat: pas op voor oorinfecties!

OTITIS: VEEL FACTOREN SPELEN MEE

Tot de factoren die bijdragen aan otitis behoren te agressief of irriterend reinigen, omgevingsfactoren (zwemmen), ras, bevestiging van de oren (hangend, overvloedig behaard), leeftijd (oormijt komt vaker voor bij puppy's), etc.

Zonder behandeling kunnen er complicaties optreden en worden de meer interne structuren van het oor aangetast, met soms ernstige gevolgen.

Om otitis goed te kunnen behandelen, moet eerst het mechanisme worden begrepen dat tot het ontstaan ervan leidt. Er zijn verschillende soorten oorinfecties, afhankelijk van de structuren van het oor die worden aangetast.

VOORAL OTITIS EXTERNA…

De meest voorkomende is otitis externa, die de uitwendige gehoorgang aantast. Er zijn ook infecties aan het midden- en binnenoor, die de diepere structuren van het oor aantasten en ernstiger zijn.

Bij de hond kunnen verschillende anatomische bijzonderheden de hoge mate van voorkomen van otitis verklaren, in het bijzonder het omgekeerde "L" -kanaal . De hoek daarvan leidt tot  opeenhoping van oorsmeer.

Theoretisch heeft deze accumulatie geen consequenties, omdat het zorgt voor het natuurlijke verschijnsel van zelfreiniging van het oor (door epitheliale verplaatsing, die de evacuatie van cerumen van het timpaan naar de buitenkant van de gehoorgang mogelijk maakt). Maar om verschillende redenen (vreemd lichaam, parasiet, allergie …), kan het zijn dat deze zelfreiniging niet goed verloopt. De opeenhoping van cerumen leidt vervolgens tot ontsteking en een secundaire infectie door de werking van schimmels of bacteriën.

Deze microbiële vermenigvuldiging zelf veroorzaakt epidermale veranderingen, veranderingen in huid en kraakbeen en leidt tot een vicieuze cirkel.

LET OP DAT HET NIET CHRONISCH WORDT

Otitis is zelden zelf de oorzaak van infecties, het oor verdedigt zich goed. Het is de ontsteking die als eerste optreedt.

Zonder behandeling kan de situatie verslechteren en wanneer otitis chronisch wordt, is het moeilijker te behandelen.

Kennis over deze aandoening is de afgelopen 5 jaar toegenomen en tegenwoordig kan de behandeling beter worden afgestemd.

Het is zo dat de behandeling niet beperkt moet blijven tot het geven van een anti-microbieel middel, maar dat het doel in de eerste plaats moet zijn het bestrijden van de ontsteking. Het vereist een volledige voorafgaande evaluatie en goede observering door de eigenaar.

Het reinigen van de gehoorgang maakt er deel van uit omdat hierdoor de verspreiding van micro-organismen kan worden  beperkt.

Er treedt klinische verbetering op als bacteriële infecties worden behandeld, maar als men het hierbij laat wordt een gedeelte van het probleem gemaskeerd, wat herhaling van otitis verklaart.

Allereerst is het noodzakelijk om te streven naar terugkeer tot het systeem van normale zelfreiniging en daartoe schrijft de dierenarts een passende behandeling voor.