Vergiftiging bij de hond of kat: hoe reageer je?

Er zijn veel risico’s op vergiftiging. Het kan gaan om een huishoudelijk product, chemisch middel (zoals pesticiden), maar ook een plant, een medicijn, of voedsel (zoals noten). Dieren kunnen ook vergiftigd raken door voedsel met productiefouten (zoals het geval was in september 2013 met bepaalde brokken).

Honden zijn het vaakst het slachtoffer van vergiftiging door producten, stoffen of planten. Niet dat katten volledig veilig zijn, maar over het algemeen zijn ze voorzichtiger.

Vergiftiging: uiteenlopende symptomen

De symptomen van vergiftiging kunnen variëren. Bij direct contact kan er irritatie of zwelling optreden. Voordat je het dier met spoed naar de dierenarts brengt (de kosten worden gedekt door de dierenverzekering), kun je het getroffen gebied met veel water spoelen.

Bij inslikken zijn de symptomen ook divers: braken, diarree, ademnood, hoesten, blauwkleuring van de slijmvliezen… Alles hangt af van het gif en de ingenomen hoeveelheid.

Bepaalde giftige producten, zoals rattengif, kunnen symptomen veroorzaken die pas dagen later optreden (bloedend tandvlees, bloed in de ontlasting… zelfs meer dan 10 dagen na inname).

Wat je niet moet doen

Als je het dier niet betrapt (en dus niet weet wat het heeft ingenomen), moet je het niet laten braken. Ook geen melk geven, wat vaak wordt aangeraden. Dit kan de effecten van de vergiftiging versterken en ernstige schade veroorzaken.

Zelfmedicatie is ook af te raden.

De dierenkliniek waarschuwen

Als het dier niet reageert, wikkel het dan in een warme deken en breng het naar de dierenarts. Het is raadzaam om het hoofd lager dan de rest van het lichaam te houden. Je kunt ook de kliniek bellen om hen te waarschuwen of om advies te vragen voordat je het dier verplaatst.

Als het dier onrustig is (stuipen), kan dezelfde techniek helpen om het te kalmeren en verwondingen te voorkomen.

De dierenarts helpen bij de diagnose

Alles wat je in de buurt van de hond of kat vindt dat de vergiftiging kan hebben veroorzaakt (product, plant, etc.), kan naar de dierenarts worden gebracht. Dit helpt bij een snellere diagnose.